ΤΟ ΦΙΛΟΤΙΜΟ ΕΙΝΑΙ ΜΟΝΟ ΣΤΟ DNA ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΑ

vasilinos.wordpress.com

arxiki-web

Επιστρέψαμε και σήμερα από την Ειδομένη. Εν πρώτοις, ευχαριστούμε την αστυνομική αρχή του Κιλκίς που μας περίμενε έξω από την Ειδομένη και με περιπολικά μας οδήγησε στις δομές, ανοίγοντάς μας τον δρόμο μέσα από το πλήθος των χιλιάδων προσφύγων και παραδώσαμε όλα τα προϊόντα της αγάπης και του φιλοτίμου των κατοίκων.

web-171020

13 web-0173

Οι πρόσφυγες για μία ακόμα φορά δέχθηκαν τα προϊόντα της αγάπης των κατοίκων της περιοχής μας. Δείτε μία χαρακτηριστική φωτογραφία από την ουρά σχεδόν μισού χιλιομέτρου που σχημάτισαν οι πρόσφυγες και εκατοντάδες παιδιά, περιμένοντας υπομονετικά να πάρουν ένα τοστ κι ένα αυγό βρασμένο, τα προϊόντα που με μεγάλη αγάπη ετοίμασαν χθες το βράδυ (δείτε τη χθεσινή ανάρτησή μας) και μετέφεραν οι κάτοικοι μαζί με τον πατέρα Χριστόδουλο.

 

1 web-175622

2 web-0128

3 web-2-173007

4 web_0146

Η ανταπόκριση των κατοίκων της περιοχής μας είναι συγκινητική. Η φιλοτιμία, η προθυμία, η αγάπη τους αποτελεί παράδειγμα προς μίμηση. Τους ευχαριστούμε και είμαστε περήφανοι γι’ αυτούς. Ευχαριστούμε και όλους όσους και διαδικτυακά συμβάλλουν και συμπαραστέκονται, και είναι συμμέτοχοι στην προσπάθεια των κατοίκων. Όπως και στο προηγούμενο άρθρο μας ενημερώσαμε, η επόμενη αποστολή μας θα γίνει ξημερώματα Σαββάτου 5 Μαρτίου 2016. Ήδη δηλώνουν πάρα πολλοί εθελοντές για την προετοιμασία, και ζητούν να έρθουν και από τον Στανό και από άλλα μέρη της ευρύτερης περιοχής. Η ετοιμασία θα γίνει την Παρασκευή 4 Μαρτίου 2016, στις 6 μ.μ. το απόγευμα. Οι εθελοντές ήδη δηλώνουν συμμετοχή στο τηλέφωνο 23720-32134.

Θα παρασκευασθούν πάλι χιλιάδες τοστ, θα βραστούν χιλιάδες αυγά και θα συγκεντρωθούν νερά. Επειδή όπως όλοι γνωρίζουμε, οι οικογένειες των προσφύγων είναι πολύτεκνες και περίπου το 35% των προσφύγων στην Ειδομένη είναι παιδιά, πέραν του τοστ, του αυγού και του νερού που προσφέρουμε, υπάρχει ανάγκη και για γάλα σε σκόνη για βρέφη από τη γέννηση, διότι κάθε ημέρα γεννιούνται παιδιά.

Παράκληση – Διευκρίνιση – Φιλική παρότρυνση

Πρόσφυγες και Έλληνες είναι θύματα του ίδιου εχθρού (δεν θα αναλύσουμε εδώ ποιος είναι ο κοινός εχθρός). Είναι γεγονός ότι το τελευταίο διάστημα όλος ο πλανήτης βλέπει την απεγνωσμένη προσπάθεια της Ελλάδος και των Ελλήνων, για να μην πτωχεύσουν και τυπικά. Σ’ αυτή την τρομερή οικονομική κρίση που βιώνουμε και μας τη δημιούργησαν οι «πολιτισμένοι εταίροι μας», αυτοί δημιούργησαν και το προσφυγικό πρόβλημα και στα θύματά τους, τους πρόσφυγες, άφησαν μόνο μια οδό διαφυγής: την Ελλάδα, την οποία έχουν στην «εντατική». Αυτοί που είχαν σαν αρχή δημοκρατίας το άνοιγμα των συνόρων, σήμερα κλείνουν τα σύνορα στους δυστυχισμένους, λαμβάνουν αποφάσεις στα κοινοβούλιά τους να κατάσχουν όποιο πολύτιμο αντικείμενο έχουν οι πρόσφυγες (δαχτυλίδια, ρολόγια κ.λ.π.). Εκείνο που θέλω να πω στην αγάπη σας είναι ότι η λέξη «φιλότιμο» υπάρχει μόνο στο ελληνικό λεξικό και μόνο ο ελληνικός λαός ακόμα κι όταν πεθαίνει, έχει το φιλότιμο να κοιτάξει τον άλλο δυστυχισμένο. Αυτό το ιδίωμα δυστυχώς, δεν το έχει κανένας άλλος λαός. Όσο κι αν διαμαρτύρεσθε, όσο κι αν κάνετε έκκληση στους «πολιτισμένους» λαούς της Ευρώπης, το φιλότιμο ήταν, είναι και θα είναι υπόθεση κυρίως ελληνική.

Ο πολιτισμός του Έλληνα είναι θεμελιωμένος πάνω στον βράχο που λέγεται φιλότιμο· ακόμα και αυτοκρατορίες προσέκρουσαν σ’ αυτόν τον βράχο. Όταν η περσική αυτοκρατορία κίνησε να κατακτήσει την Ευρώπη, ο Λεωνίδας στις Θερμοπύλες έδειξε στην ανθρωπότητα τι σημαίνει φιλότιμο. Τον ακολούθησαν οι Πλαταιείς, ο Μαραθώνας και στη συνέχεια το έδειξε ο Μέγας Αλέξανδρος όταν ξεκίνησε για να αποτρέψει τον κίνδυνο επιστροφής των Περσών, καταλύοντας εντελώς την περσική αυτοκρατορία. Όταν η ρωμαϊκή αυτοκρατορία κυριάρχησε, ούτε που κατάλαβε πώς η Ρώμη μεταφέρθηκε στην Κωνσταντινούπολη και η αυτοκρατορία μετετράπη σε βυζαντινή. Όταν το 1940 ο Άξονας θέλησε να υποτάξει τον κόσμο, προσέκρουσε στο φιλότιμο των Ελλήνων και όχι στα αεροπλάνα των Γάλλων και τα όπλα των υπολοίπων. Τώρα που οι παλιοί εχθροί του πλανήτη συνέστησαν το κλαμπ των δανειστών τοκογλύφων της Ε.Ε., δεν είναι τυχαίο ότι προσκρούουν και πάλι στο φιλότιμο των Ελλήνων· και δεν μπορούμε να πούμε τώρα περισσότερα.

Μπορεί πολλοί να μας αντιτείνουν διάφορα για τα λάθη, τις αδυναμίες μας, ίσως και τα εγκλήματά μας, όμως το φιλότιμο είναι στο DNA του Έλληνα και δεν φεύγει, απλώς παίρνει στις μέρες μας μεγαλύτερη αξία, όπως του Ληστή του συσταυρωμένου με τον Ιησού, ο οποίος ναι μεν αποδεδειγμένα ήταν ληστής (και με δικαστική απόφαση και το ομολογούσε και ο ίδιος πάνω στον σταυρό λέγοντας: «ημείς μεν δικαίως· άξια γαρ ων επράξαμεν απολαμβάνομεν» (Λουκ. ΚΓ΄,41), το φιλότιμό του όμως ήταν απαράμιλλο, διότι την ώρα που όλοι σιωπηλοί άκουγαν τις ύβρεις προς το πρόσωπο του Ιησού, ο Ληστής ψυχορραγώντας (κι αυτό έχει σημασία), είχε το απίστευτο φιλότιμο να κοιτά τον Σταυρωμένο Ιησού και να προσπαθεί να αντιλέγει στις συκοφαντίες που απέδιδαν οι άλλοι στον Ιησού, λέγοντας: «ούτος δε ουδέν άτοπον έπραξε». Αυτή, λοιπόν, τη δύναμη του φιλότιμου του Ληστή, ο οποίος δικαίως πέθαινε και τη στιγμή του θανάτου του κοιτούσε τον διπλανό του, μόνον ο ελληνικός Λαός το έχει. Ο Ιησούς γι’αυτό αυτοστιγμεί επιβράβευσε τον Ληστή, λέγοντας: «αμήν λέγω σοι, σήμερον μετ’ εμού έση εν τω παραδείσω». Ο πρώτος οικιστής του Παραδείσου δεν είναι ούτε η Παναγία, ούτε ο Μέγας Βασίλειος ούτε ο Μέγας Αντώνιος, αλλά ένας ληστής, ο οποίος όμως είχε φιλότιμο, και ο Θεός σε αυτόν είδε μόνο το φιλότιμό του. Ο ελληνικός λαός αυτή τη στιγμή πράττει το ίδιο, και τονίζω ότι σαν Λαός, μόνον αυτός μπορεί να το κάνει.

Λυπάμαι πάρα πολύ όμως για κάποιες φωνές ελληνικές και δυστυχώς χριστιανικές (δεν θέλω να επεκταθώ), που μέσα στο λόγο τους, το πνεύμα τους δεν εμπεριέχει το ελληνοχριστιανικό φιλότιμο. Κύριοι, το πρόβλημα δεν είναι ούτε θρησκευτικό, ούτε ιδεολογικό· είναι καθαρά ανθρωπιστικό. Οι άνθρωποι της Ειδομένης είναι συνάνθρωποί μας που βομβαρδίστηκε το σπίτι τους, σκοτώθηκαν τα παιδιά τους, οι συγγενείς τους, τους οποίους οι μουσουλμάνοι του ΙSIS (εξοπλισμένοι από τους Ευρωπαίους) τους έκοβαν τα κεφάλια. Εγκαταλείποντας τα πάντα εκεί, πέρασαν το Αιγαίο πληρώνοντας στους εμπόρους διακίνησης μεταναστών ό,τι είχαν από χρήματα, άλλοι πνίγηκαν στο Αιγαίο, και αυτοί που γλύτωσαν μένουν εδώ κι εκεί ξοδεύοντας όσα λιγοστά χρήματα είχαν απομείνει. Πολλοί (καραβάνια ολόκληρα), ξεκινούν με τα πόδια ακόμα και από την Αθήνα για να φθάσουν στην Ειδομένη, όπου εκεί οι «πολιτισμένοι λαοί» τους έχουν κλείσει τα σύνορα και τους αφήνουν να πεθάνουν. Και παρόλη την κακουχία τους, βλέπεις χαμογελαστά πρόσωπα γεμάτα αξιοπρέπεια.

5 web-0083

6 vweb-0084

7 web163627

8 web-163942

9 web-0089

Στην Ειδομένη μέσα στον χειμώνα, την βροχή, την υγρασία, άλλοι άρρωστοι, καρκινοπαθείς, ανάπηροι, ηλικιωμένοι, παιδιά, βρέφη νεογέννητα, ξενυχτούν στην ύπαιθρο, οι μητέρες γεννούν τα παιδιά τους, δεν έχουν φαγητό για να επιβιώσουν, γάλα για τα παιδιά τους, και κάποιοι «χριστιανοί», ακόμα και εκκλησιαστικοί ταγοί υψώνουν φωνές ότι πρόκειται για ισλαμιστές, ότι θα… θα… Το τι λέω εγώ δεν έχει καμμία σημασία, το τι λέει ως άποψή του ένας δεσπότης κι αυτό άλλοι θα το κρίνουν· σημασία έχει αν είσαι Έλληνας με φιλότιμο και χριστιανός με αγάπη «όπου ουκ ένι Έλλην και Ιουδαίος, βάρβαρος, Σκύθης, δούλος, ελεύθερος, αλλά τα πάντα και εν πάσι Χριστός» (Κολασ. γ΄,11).

Αυτοί οι άνθρωποι στην Ειδομένη δεν μας ζητούν να αλλαξοπιστήσουμε ούτε καν να μείνουν στην χώρα μας, για να μην μας επιβαρύνουν έτι περισσότερο. Εάν θέλετε, εμείς που βιώσαμε στην Ειδομένη την κατάσταση, ούτε υλική βοήθεια μας ζήτησαν παρ’ότι πεθαίνουν. Τα είδαμε να μας χαμογελούν με αξιοπρέπεια.

10 web-172711

11 web_0145

12 web-_0075

Ο αληθινός Έλληνας και χριστιανός θεωρεί καθήκον του από φιλότιμο να τους βοηθήσει. Αυτοί που υψώνουν φωνή, ας μην την υψώνουν προς τους δυστυχείς πρόσφυγες, αλλά αν δύνανται να την υψώσουν στους χρηματοδότες τους Ευρωπαίους, οι οποίοι και την Ελλάδα κατέστρεψαν και τους πρόσφυγες δημιούργησαν και τους εγκλωβίζουν τώρα εδώ.

Είναι ώρα να καταθέσουμε ως Έλληνες πάλι το φιλότιμό μας. Οι πρόσφυγες δυστυχώς «λησταίς περιέπεσ(αν)· οι και εκδήσαντες αυτ(ούς) και πληγάς επιθέντες απήλθον αφέντες ημιθανή τυγχάνοντα» (Λουκ. Ι΄,30). Δεν είναι καθόλου τυχαίο που ο Χριστός αναπτύσσοντας την παραβολή είπε: «31 κατά συγκυρίαν δε ιερεύς τις κατέβαινεν εν τη οδώ εκείνη, και ιδών αυτόν αντιπαρήλθεν. ομοίως δε και Λευτης (ήταν η φυλή εκ της οποίας έβγαιναν οι ιερείς) γενόμενος κατά τον τόπον, ελθών και ιδών αντιπαρήλθε. 33 Σαμαρείτης δε (δηλ. αλλόθρησκος και όχι ομόπιστος) τις οδεύων ήλθε κατ’ αυτόν, και ιδών αυτόν εσπλαγχνίσθη, 34 και προσελθών κατέδησε τα τραύματα αυτού…. εκβαλών δύο δηνάρια έδωκε τω πανδοχεί και είπεν αυτώ· επιμελήθητι αυτού, και ό,τι αν προσδαπανήσης, εγώ εν τω επανέρχεσθαί  με αποδώσω σοι» (Λουκ. Ι΄). Φρονώ ότι το πνεύμα του Χριστού είναι σαφές, όταν καταλήγει ερωτώντας: «Τις ουν τούτων των τριων πλησίον δοκεί σοι γεγονέναι του εμπεσόντος εις τους ληστάς; ο δε είπεν· ο ποιήσας το έλεος μετ’ αυτού.  είπεν ουν αυτώ ο Ιησούς· Πορεύου και συ ποίει ομοίως» (Λουκ. Ι΄, 36,37).

samariti

14 web-photos-2

15 web-photos-3

16 web-photoshop

17 web-0117

18 web-80943

19 web_0232

 

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s