Οι πρωταγωνιστές της ταινίας «Η Αθήνα από κάτω»

vasilinos.wordpress.com

bardakos

Εχθές το βράδυ προβλήθηκε στην Αθήνα η ταινία του Τάκη Μπαρδάκου «Η Αθήνα από κάτω». Είχα την τιμή να παρευρεθώ στην πρεμιέρα και να δω, αλλά και να αφουγκρασθώ μαζί με τους Αθηναίους πολίτες, τα τίμια θύματα ενός οικονομικού πολέμου. Σε έναν πόλεμο τα θύματα τα τιμάμε και τα κατατάσσουμε στους ήρωες. Στην περίπτωση όμως των θυμάτων αυτού του οικονομικού πολέμου, η πατρίδα γύρισε την πλάτη και μέχρι στιγμής έχουμε 2.000.000 ανέργους, 5.000 αυτοκτονίες (επισήμως δηλωμένες), περί τις 10.000 συνολικά με τις αδήλωτες, έχουμε περίπου 300.000 Έλληνες μετανάστες, πάνω από 1.000.000 υπερχρεωμένα νοικοκυριά που ζουν κάτω από την αγωνία, το άγχος, το φόβο μην τους πάρουν το σπίτι, μην τους βάλουν φυλακή. Έχουμε εκατοντάδες χιλιάδες μικρομεσαίες επιχειρήσεις που έβαλαν λουκέτο και δεκάδες χιλιάδες που έφυγαν για το εξωτερικό, έχουμε χιλιάδες αστέγους.

Σε όλα αυτά τα θύματα η πατρίδα γύρισε την πλάτη, έκλεισε τα αυτιά και τα μάτια και αφήνει να πολλαπλασιάζονται τα θύματα αυτού του ασύμετρου οικονομικού πολέμου. Εχθές άκουσα τους πρωταγωνιστές αυτής της ταινίας και ειλικρινά δεν τους λυπήθηκα, τους θαύμασα, αισθάνθηκα υπερήφανος γι’αυτούς τους συμπατριώτες μου και έφυγα βαθιά προβληματισμένος.

Στάθηκα ιδίως σε κάποια στιγμιότυπα, τα οποία θα αναφέρω. Ο Κωνσταντίνος ήταν ένας ευκατάστατος Αθηναίος με την αξιοπρεπή εργασία του· ήταν από τους πρώτους που κτύπησε η κρίση, έχασε τη δουλειά του και βρέθηκε στον δρόμο μαζί με τα υπόλοιπα θύματα. Μου έκανε εντύπωση ότι αμέσως δημιούργησε μία επιχείρηση μέσα στους δρόμους της Αθήνας, προμηθεύθηκε ένα πετρογκάζ, μια φιάλη υγραερίου, μια κατσαρόλα και άρχισε να μαγειρεύει για τους συμπάσχοντες νεόπτωχους Αθηναίους. Η συνταξιούχος γιαγιά ψώνιζε ένα πακέτο ρύζι για το σπίτι της και έδινε ένα πακέτο στον Κώστα κ.ο.κ. Έτσι δημιουργήθηκε εκ του μηδενός η «Κοινωνική Κουζίνα», όπου οι φτωχοί τάϊζαν τους φτωχούς. Ο Κωνσταντίνος δηλώνει στην ταινία: «Τη χαρά που νοιώθω σήμερα φτωχός και άνεργος, αλλά κοιτώντας τους ομοιοπαθείς συμπολίτες μου, δεν την ένοιωσα όταν ήμουν ευκατάστατος και τα είχα όλα. Για εμένα αλληλεγγύη δεν είναι η ελεημοσύνη, ούτε το έργο των Μ.Κ.Ο. Είναι η δική σου προσωπική θυσία, το να προσφέρεις στον διπλανό σου, όταν εσύ δεν έχεις».

Επίσης ένας άλλος φτωχός που ήταν άνεργος, άστεγος και πεινούσε η οικογένειά του, με συγκίνησε που έβγαινε το πρωί στις λαϊκές αγορές, λάμβανε βοηθήματα (λαχανικά, φρούτα κ.λ.π.), κρατούσε αυτό που χρειαζόταν για την ημέρα η οικογένειά του και εν συνεχεία γινόταν εθελοντής αγάπης, γύριζε και μοίραζε στους άλλους φτωχούς τα υπόλοιπα, ομολογώντας «τι χαρά νοιώθει». Με έκαναν να σκεφθώ ότι όσα μέτρα κι αν επιβάλουν οι πολέμιοι, όταν τα θύματά τους την ώρα της μάχης γονατίζουν, λυγίζουν και εκείνο που κοιτάζουν είναι να βοηθήσουν τον διπλανό τους, ένα είναι σίγουρο: ότι νικητές είναι τα θύματα. Ο Λεωνίδας έπεσε, σκοτώθηκε στη μάχη των Θερμοπυλών, αλλά νίκησε και είναι πρότυπο ανδρείας στην παγκόσμια ιστορία· ο Χριστός σταυρώθηκε, όμως νικητές δεν είναι οι σταυρωτές, αλλά ο Εσταυρωμένος, για τα υπόλοιπα ο νοών νοείτω.

Το άλλο στο οποίο στάθηκα, ήταν η κρίση ενός νεόπτωχου, ο οποίος λέει στην ταινία: «Ακούω στα ΜΜΕ να λένε στον κόσμο ότι βλέπουμε πλέον φως στο τούνελ, ότι η ανάπτυξη έρχεται, ότι στο ΑΕΠ έχουμε πλεόνασμα. Εγώ όμως εκείνο που βλέπω και βιώνω, είναι ότι οι ουρές στα συσσίτια αυξάνονται και εκεί που περίμενα στην ουρά 30 λεπτά για ένα πιάτο φαγητό, τώρα πρέπει να σταθώ στην ουρά 90 λεπτά, κι ότι ενώ αρχικά οι πολλοί ήμασταν οι φτωχοί, τώρα προστίθενται άνθρωποι επιχειρηματίες, βιοτέχνες κ.λ.π.».

Ένα είναι σίγουρο: ότι αυτές οι φωνές είναι οι μόνες αληθινές και επιβάλλεται να τις ακούσουμε έστω και τώρα. Καθ’ όλη τη διάρκεια της προβολής της ταινίας, εντός της αιθούσης επικρατούσε νεκρική σιγή. Μόλις τελείωσε η ταινία, ακολούθησε ένα ολόθερμο παρατεταμμένο χειροκρότημα, που δεν τελείωνε.

Ο Τάκης Μπαρδάκος μ’αυτή την ταινία του, πήγε κόντρα στο σύστημα που διεξάγει τον οικονομικό πόλεμο, πήγε κόντρα στους θύτες και επέλεξε την πλευρά των ηρωικών θυμάτων, δεν κοίταξε οικονομικό συμφέρον, δεν συμμορφώθηκε στα πλαίσια ενός κινηματογράφου που προβάλλει τα ευχάριστα, που δίνει ψευδείς ελπίδες, που διασκεδάζει, …. αρκέστηκε να αναδείξει την αλήθεια την οποία συστηματικά απέκρυπταν, και αποκρύπτουν τα ΜΜΕ. Τάκη, συγχαρητήρια και σε εσένα και στην οικογένειά σου και στους συνεργάτες σου, που σε στήριξαν και κυρίως συγχαρητήρια στους αληθινούς πρωταγωνιστές της ταινίας σου, τα ηρωικά θύματα αυτού του δίχως έλεος ασύμετρου οικονομικού πολέμου.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s